ProjectLibre Desktop · Pierwsze kroki
Omówienie ProjectLibre
Czym jest ProjectLibre Desktop, jak go zainstalować i uruchomić w środowisku Java oraz jak rozpoczynać, otwierać i zapisywać projekty.
ProjectLibre to firma typu open source i chmurowa, prowadzona przez Marca O’Briena i Laurenta Chretienneau, pomyślana jako alternatywa dla oprogramowania komercyjnego, takiego jak Microsoft Project. Jest to wolne oprogramowanie, jak wskazuje sama nazwa, a przy tym zgodne z każdym innym oprogramowaniem do zarządzania projektami, które potrafi odczytywać i zapisywać dokumenty w formacie XML. Dotyczy to oczywiście MS Project, a także kilku innych tego rodzaju produktów. Dołącz do społeczności:
Funkcje ProjectLibre obejmują: zarządzanie zadaniami, tworzenie struktury podziału pracy (w postaci listy i reprezentacji graficznej), przydzielanie i śledzenie zasobów oraz wykresy Gantta, które dają jasny obraz elementów ścieżki krytycznej harmonogramu. Ta lista funkcji nie jest oczywiście wyczerpująca i nie ma w niej nic szczególnie wyjątkowego. Zanim omówione zostaną możliwości ProjectLibre, warto dokładnie zdefiniować niektóre terminy często używane w zarządzaniu projektami, ponieważ ich użycie nie jest w pełni jednolite — ani w oprogramowaniu do zarządzania projektami, ani w praktyce organizacyjnej.
Instalowanie i uruchamianie ProjectLibre
Instalacja ProjectLibre na pojedynczym komputerze jest bardzo prosta. W systemie Windows należy przejść na stronę http://sourceforge.net/projects/projectlibre/ i pobrać plik instalacyjny .msi dla Windows (obecnie o rozmiarze około 12,1 MB). Po zakończeniu pobierania należy dwukrotnie kliknąć plik, aby go otworzyć, i postępować zgodnie z instrukcjami instalatora, uruchamianymi przez kreator instalacji pokazany na rysunku 2. Następnie wystarczy dokończyć instalację, postępując zgodnie ze wskazówkami wyświetlanymi na ekranie.
Jeśli ProjectLibre zostanie pobrany z podanej wyżej witryny Sourceforge na komputerze z systemem Linux, pobranym plikiem jest projectlibre.tar.gz. Jest to plik skompresowany, zawierający pliki programu, które należy rozpakować do wygodnego folderu na komputerze. Plik z notatkami w tym archiwum, „readme.html”, zawiera instrukcje instalacji zarówno dla systemu Windows, jak i dla Linuksa:
Uruchamianie ProjectLibre 1.98
Wymagania:
ProjectLibre wymaga Javy w wersji 6 lub nowszej; na razie wymagana jest wersja 32-bitowa.
Aby sprawdzić posiadaną wersję, warto odwiedzić tę stronę:
http://www.java.com/en/download/help/testvm.xml
Javę można pobrać tutaj:
http://www.java.com/en/download/index.jsp
Instalacja:
Pliki należy rozpakować do wybranego folderu.
Windows: instalator sam tworzy skróty. Alternatywnie można kliknąć plik projectlibre.jar (lub projectlibre.bat)** Mac**: należy kliknąć plik projectlibre.jar** Linux**: należy otworzyć terminal, przejść do folderu ProjectLibre i uruchomić ./projectlibre.sh (zakładając, że pobrane zostało archiwum tar.gz). W razie komunikatu o odmowie dostępu należy wykonać „chmod +x projectlibre.sh”, co pozwoli uruchomić ten skrypt powłoki. Można też uruchomić go poleceniem „sh projectlibre.sh” — projectlibre.sh zgłosi błąd, jeśli nie znajdzie w systemie prawidłowej instalacji Javy.
W niektórych dystrybucjach środowisko uruchomieniowe Java (JRE) nie jest instalowane domyślnie, ale często jest dostępne jako pakiet opcjonalny.
Taka sekwencja poleceń może wyglądać następująco (nie trzeba być rootem):
Rozpoczynanie i zapisywanie projektów
Po uruchomieniu programu ProjectLibre otwiera się okno z pytaniem, czy otworzyć istniejący projekt, czy utworzyć nowy — patrz rysunek poniżej.
Można też otworzyć istniejący plik .pod lub .xml albo utworzyć nowy za pomocą poleceń w lewym górnym rogu przeprojektowanej strony ProjectLibre (purpurowy prostokąt poniżej). Aby rozpocząć, należy kliknąć lewym przyciskiem myszy „Otwórz” lub „Nowy”.
Wybranie „Nowy” w oknie dialogowym otwiera kolejne okno dialogowe (rysunek 5); jego głównym celem jest nadanie nazwy nowemu projektowi. Jedynym wymaganym polem jest nazwa (jeśli nowy projekt nie zostanie nazwany, pojawi się okno z przypomnieniem — także pokazane na rysunku 5). W odpowiednich polach można wpisać nazwisko kierownika projektu, zmienić datę lub dodać notatki. Po wprowadzeniu żądanych danych należy kliknąć „OK”, aby kontynuować. Pole „Planowanie w przód” można odznaczyć, jeśli nie ma być używana stała data zakończenia. Odznaczenie pola „Planowanie w przód” zmienia pole daty na „Data zakończenia:”, które określa stałą datę zakończenia projektu. Wybranie „Pomoc” w prawym dolnym rogu wywołuje pomoc online. Po zakończeniu wprowadzania danych i wybraniu „OK” program przechodzi bezpośrednio do ekranu rozpoczynania planu pracy (rysunek 6). Na ten sam ekran trafia się również po wybraniu „Otwórz” (na rysunku 4) zamiast „Nowy”. Wiersze wprowadzania zadań nowego projektu są wówczas puste, jak na rysunku.
Ten pusty plik jest bardzo podobny do większości innych szablonów plików planowania projektów i jest gotowy do wprowadzania zadań, zasobów i informacji o harmonogramie. Prawa połowa okna to miejsce, w którym w miarę definiowania harmonogramu pojawi się wykres Gantta wraz ze swoimi wpisami. Na tym etapie kalendarz jest ustawiony na wartość domyślną (więcej o zmianie kalendarza w dalszej części).
Zapisanie projektu w formacie natywnym ProjectLibre jest niezwykle proste. Na rysunku 6 kliknięcie karty „Zapisz” lub kliknięcie menu Plik, a następnie ikony Zapisz, zapisuje ten przykład jako plik „Example.pod”. Ten typ pliku jest natywny dla ProjectLibre i zapewnia najwyższą niezawodność w zachowaniu i przechowywaniu wszystkich wprowadzonych informacji.
Kliknięcie „Zapisz jako” pozwala natomiast zapisać pracę w alternatywnym formacie Microsoft Project .xml, po wyświetleniu okna dialogowego takiego jak na rysunku 7. Można oczywiście zmienić też nazwę pliku, wpisując wybraną nazwę w polu „Nazwa pliku”. Jeśli jako część nazwy pozostanie rozszerzenie .pod, ProjectLibre doda do wpisanej nazwy przyrostek .xml. Na przykład wybranie „Zapisz” na rysunku 7 tworzy nowy plik o nazwie AFE61_DTW_mini_PRA_subtask_Rev-1.pod.xml.
Ostatnią z opcji w tym lewym bloku funkcji jest „Zamknij”. Wybranie „Zamknij” robi dokładnie to, co sugeruje nazwa. Otwarty plik zostaje zamknięty, zachowując nazwę, pod jaką aktualnie występuje. Jeśli plik nie został wcześniej zapisany pod żadną nazwą, pojawia się okno z przypomnieniem o nazwaniu pliku (rysunek 8). Wybranie tam „Nie” zamyka plik pod nazwą nadaną przy jego otwarciu, odrzucając wszelkie zmiany wprowadzone od czasu ostatniego zapisu. Wybranie „Anuluj” po prostu przywraca tryb edycji i zamyka okno dialogowe.
Ogólnie rzecz biorąc, te funkcje otwierania i zapisywania plików, dostępne pod głównym przyciskiem „Plik” na górnym pasku poleceń, są bardzo intuicyjne w obsłudze; nie ma tu żadnych niespodzianek.
Zasoby i społeczność
▶️ Wprowadzenie wideo: Obejrzyj na YouTube
📺 Kanał YouTube: ProjectLibre na YouTube
🐦 Śledź nas na Twitterze: @ProjectLibre
📘 Dołącz do grupy na Facebooku: Społeczność ProjectLibre